NEI Therapie: Emotionele blokkades en omgaan met emoties

Je kent het misschien wel. Thuis loopt alles mis, de sfeer is helemaal ruk en voor je het weet ontplof je. Of er gebeurt onverwachts iets wat emotioneel veel met je doet. Wat doe je dan? Duw je het gevoel weg, blijf je erin hangen of kun je het ook echt verwerken en loslaten?

Ik heb het binnen NEI therapie vaak over emotionele blokkades. Maar wat betekent dat nu eigenlijk? En hoe kun je voorkomen dat emoties zich vastzetten in je systeem?

Hoe kan een emotionele blokkade ontstaan?

Tijdens NEI sessies zie ik vaak dat er emotionele blokkades zitten op de geboorte of op gebeurtenissen uit de kindertijd. Dat betekent niet automatisch dat je een vervelende of traumatische jeugd hebt gehad. Ook wanneer je ouders de beste intenties hadden, kunnen er momenten zijn geweest waarop je een emotie niet goed kon verwerken.

Stel dat je ouders uit elkaar gingen en jij als kind veel boosheid of verdriet voelde. Wanneer er op dat moment onvoldoende ruimte was om die emoties te uiten, kunnen ze zich volgens NEI vastzetten in je systeem.

Misschien werd er tegen je gezegd: “Stel je niet aan, het komt allemaal wel goed.” Dat is een duidelijk voorbeeld, maar meestal gebeurt het veel subtieler. Niet omdat ouders iets verkeerd willen doen, maar omdat zij zelf ook niet hebben geleerd hoe ze met emoties om kunnen gaan.

Zo’n emotie hoeft niet direct klachten te geven. Maar wanneer dezelfde emotie later opnieuw wordt getriggerd, kan het zich opstapelen en uiteindelijk tot fysieke, mentale of emotionele klachten leiden.

Wat wil deze emotie je vertellen?

Emoties horen bij het leven. Iedereen voelt weleens boosheid, frustratie, verdriet, schaamte, irritatie, liefde of blijdschap. Veel negatieve emoties voelen we en laten we daarna vanzelf weer los. Alleen lukt dat niet altijd.

Een situatie van buitenaf kan iets in jou triggeren. Op die situatie heb je niet altijd invloed, maar je kunt wel kijken waarom iets jou zo raakt. Wat wil die emotie je vertellen?

Dat betekent natuurlijk niet dat je ongezond gedrag van een ander moet accepteren. Je mag grenzen stellen. Maar daarnaast kun je jezelf wel afvragen: waarom voel ik hier zo veel bij en wat wordt er in mij geraakt? Is dat niet duidelijk, dan kun je met NEI therapie en de biotensor in het onderbewustzijn kijken wat er speelt.

Wat er gebeurde toen mijn zoontje niet mocht huilen

Hoe belangrijk het is om emoties toe te laten, zag ik laatst heel duidelijk bij mijn zoontje.

Hij viel en had pijn. Meestal observeer ik eerst voordat ik reageer, want negen van de tien keer staat hij gewoon op en loopt hij vrolijk verder. Dit keer stond hij alleen duidelijk op het punt om te huilen.

Nog voordat hij dat kon doen, zeiden volwassenen om hem heen meerdere keren: “Niet huilen, niet huilen.” Je zag hem kijken en zijn tranen inslikken.

Later die dag viel hij opnieuw, dit keer heel hard. Hij begon direct te huilen en bleef daar wel tien tot vijftien minuten in hangen. Het erin blijven hangen had hij nog niet eerder gehad. Troosten hielp niet en ook afleiding werkte niet.

Toen ik dit achteraf met de biotensor uitvroeg, kwam eruit dat hij de emotie zo heftig bleef uiten omdat hij eerder op de dag niet had mogen huilen. De pijn van de tweede val was al gezakt, maar het eerdere verdriet mocht alsnog naar buiten.

Ik vond dat heel bijzonder om te zien. Tegen een huilende volwassene zeggen we ook niet dat diegene niet mag huilen. Toch gebeurt dit bij kinderen heel vaak. Terwijl je een kind daarmee eigenlijk leert om de emotie weg te stoppen.

Jonge kinderen kunnen hun emoties nog niet zelf reguleren. Daar hebben ze, zeker de eerste 7 jaar, hun ouders bij nodig om ze dat te leren en daarbij te helpen. Wat voor ons klein lijkt, kan voor een kind op dat moment heel groot zijn. Die emotie hoeft niet direct opgelost te worden. Het mag er eerst gewoon zijn.

Vier stappen om met een emotie om te gaan

Wat kun je zelf doen wanneer je wordt getriggerd of niet lekker in je vel zit?

1. Herkennen

Vraag jezelf af: wat voel ik nu eigenlijk? Misschien denk je dat je gewoon chagrijnig bent, maar zit daar frustratie, verdriet of machteloosheid onder.

2. Erkennen

Geef jezelf toestemming om die emotie te voelen. Zeg bijvoorbeeld: Ik voel me nu gefrustreerd en dat is oké. Ook als je niet precies begrijpt waarom je je zo voelt, mag het gevoel er zijn.

3. Er laten zijn

Je hoeft de emotie niet direct te fixen. Observeer de emotie en laat het aanwezig zijn. Jij bént die emotie niet. Het is een gevoel dat opkomt en ook weer voorbijgaat.

4. Loslaten

Wanneer de emotie echt gevoeld en verwerkt is, kan het vanzelf weer zakken. Je mag ook bewust benoemen dat je de emotie nu loslaat. Maar probeer het gevoel niet zo snel mogelijk weg te krijgen. Eerst mag het er zijn, daarna kun je het loslaten.

Als je hiermee oefent, kan dit verrassend snel gaan. Soms merk je binnen een paar minuten al dat de lading afneemt. Je kunt dit zelf doen, met of zonder biotensor.

Volgens onderzoek is een emotie een chemische reactie in het lichaam en duurt dit maar gemiddeld genomen 90 seconden. Dat is dus 1,5 minuut. 1,5 minuut doorvoelen, het er laten zijn, om het dus vervolgens los te laten.

Het hoeft niet perfect

Natuurlijk kan het nog steeds gebeuren dat je een emotie niet goed kunt verwerken. Dat is niet erg. Je bent een mens en soms weet je gewoon even niet hoe je met iets om moet gaan.

Het hoeft dus niet perfect. Alleen al vaker stilstaan bij wat je voelt, brengt meer bewustwording. Het draait uiteindelijk om vier simpele stappen: herkennen, erkennen, er laten zijn en loslaten. Niet wegduwen en ook niet eindeloos oplossen, maar voelen wat er gevoeld mag worden.

Wil je hierbij ondersteuning tijdens een NEI sessie of wil je leren hoe je dit zelf met een biotensor kunt uitvragen? Kijk dan even verder rond op mijn website of stuur me gerust een berichtje.

De aangeboden NEI-therapie, coaching en overige sessies zijn complementair van aard en vervangen geen medische, psychologische of psychiatrische behandeling of diagnose.